Het Aralmeer is een van de meest krasse hedendaagse voorbeelden van een ecologische nachtmerrie. Dit ooit (in de jaren ’50 ) 68.000 vierkante kilometer grote meer, een van de grootste op aarde, mat in 2007 nog maar 680 vierkante kilometer, een tiende dus, verdeeld over vier meertjes. In 2005 plaatsten de Kazakken een dam bij het ‘noordelijke Aralmeer’; het water was in 2008 13 meter gestegen, het water was minder zout geworden en er was weer vis. Intussen slinkt de rest verder: in 2014 viel het oostelijk deel voor het eerst geheel droog. Giftige stofwolken veroorzaakt door menselijke contaminatie teisteren de wijde omgeving; de levensverwachting behoort tot de laagste van de hele voormalige Sovjet-Unie.
(Deze bijdrage is de eerste in een serie die wil laten zien waar kortetermijndenken, eenzijdig winstbejag en onverschilligheid voor lokale cultuur zoal toe kunnen leiden) Lees verder
