Welkom bij Zilvervis!

Mijn elevator pitch

Zilvervis

Hierboven ziet u een sterk vergrote afbeelding van de Lepisma Saccharina, de mascotte van deze site. Hieronder leest u meer over hem. Maar eerst over mij.

Mijn naam is Frank Flippo (53), tekstschrijver en schrijfcoach. Deze website is vooral bedoeld als uitstalkast van mijn tekstuele kunnen. Welkom hier en ik hoop dat u zult genieten van de meer dan 400 artikelen. Zij bestrijken zeer uiteenlopende gebieden, maar zo er een verbindende factor is, dan is dat reizen. Vandaar de ondertitel ‘Fundgrube voor kamerreizigers’.

Opgeleid als historicus en journalist, ben  ik momenteel vooral actief als interviewer, als verslaggever en als schrijfcoach en schrijfdocent. Zie ook mijn cv. Ik geef cursussen zowel aan bedrijven als aan non-profitinstellingen, en zowel in creatief schrijven als in Nederlandse taalbeheersing. Een voorbeeld van dit laatste is mijn opfriscursus Nederlands die ik afgelopen winter gaf aan een adviesbureau in het midden van het land.

Ook u help ik graag verder met mijn inspirerende en motiverende content tegen een concurrerend tarief. U kunt het onderstaande formulier invullen en versturen:

Ga terug

Je bericht is verzonden

Waarschuwing
Waarschuwing
Waarschuwing
Waarschuwing

Waarschuwing!

U kunt ook direct bellen: 06 39 30 69 14

Tot ziens!

Zilvervis

Plaats een reactie

Naar de vlinders

Bron: Scott Clark, Flickr

(Anguangueo, Michoacán, Mexico 1998) Is het dwarrelend loof, zijn het vrachten feestlovertjes of is het een gekleurde sneeuwjacht in de zon? Nee, het zijn vlinders en ze zijn met honderden, duizenden, misschien wel miljoenen. Ze landen op schouder, neus, en schoenen en steken behoedzaam hun roltong uit als je spuugt op een houtje. Als hun vleugels zijn ingeklapt, pakt onze gids hen voorzichtig aan de randjes beet. Kinderen vertrappen hen juichend, Mexicaanse picknickers jagen hen weg met hun gekrijs. Soms wilde ik dat ze konden steken. Lees verder

Geplaatst in Ecologie, Reisverhalen, Wandelen | Tags: , , , , | 1 reactie

Ecologische nachtmerries 1: het Aralmeer

nasa goddard space flight center s photostream

Het Aralmeer is een van de meest krasse hedendaagse voorbeelden van een ecologische nachtmerrie. Dit ooit (in de jaren ’50 ) 68.000 vierkante kilometer grote meer, een van de grootste op aarde, mat in 2007 nog maar 680 vierkante kilometer, een tiende dus, verdeeld over vier meertjes. In 2005 plaatsten de Kazakken een dam bij het ‘noordelijke Aralmeer’; het water was in 2008 13 meter gestegen, het water was minder zout geworden en er was weer vis. Intussen slinkt de rest verder: in 2014 viel het oostelijk deel voor het eerst geheel droog. Giftige stofwolken veroorzaakt door menselijke contaminatie teisteren de wijde omgeving; de levensverwachting behoort tot de laagste van de hele voormalige Sovjet-Unie.

(Deze bijdrage is de eerste in een serie die wil laten zien waar kortetermijndenken, eenzijdig winstbejag en onverschilligheid voor lokale cultuur zoal toe kunnen leiden) Lees verder

Geplaatst in Ecologie | Tags: , , , , , , | 2 reacties

De onpeilbare subtiliteit van onze poepfabriek

De Mooie Voedselmachine boekbespreking

De Mooie Voedselmachine

“Als je darmen zich slecht voelen, voelt je hoofd zich ook belabberd.” Een oude wijsheid die een sterke nieuwe onderbouwing krijgt met het boek ‘De Mooie Voedselmachine’ van Giulia Enders (24). In haar moedertaal Duits heet het ‘Darm mit Charm’. Giulia brengt nieuwe inzichten speels en toegankelijk voor het voetlicht. Dat vonden ook degenen die haar de eerste prijs toekenden, drie jaar geleden in Frankfurt, in een voordrachtenwedstrijd voor haar toespraak met dezelfde titel. Wie het boek leest, weet gelijk hoe je het beste kunt leven voor een optimale darmflora. En wie wil dit laatste nu niet? Giulia Enders praat ons bij in deze vlotte masterclass over nieuwe inzichten in een terra incognita. Lees verder

Geplaatst in Ecologie, Gezondheid, Recensie, Wetenschap | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , | Plaats een reactie

Gouden jaren, kroniek van onze ongekende rijkdom anno 2015

review Gouden Jaren

Een aanstekelijk boek heeft de journaliste Annegreet van Bergen geschreven met haar Gouden Jaren, vooral in de sprekende, vaak persoonlijke anekdotes over vroeger; de transitie van de semi-agrarische jarenvijftigmaatschappij naar de wereld van nu is er een van armoedige, schrale tijden naar haast onvoorstelbare weelde. Voor mensen van boven de vijftig betekent het lezen een soort thuiskomen. Ook ik herinner mij veel dingen uit dit boek letterlijk, zoals de kakdoos; mijn oudtantes hadden er een in de achtertuin.  Lees verder

Geplaatst in Economie, Gezondheid, Onderwijs, Recensie, Subculturen | Tags: , , , , , , | 1 reactie

Acht populaire misverstanden over het hindoeïsme

Hindoetempel, bron Vinoth Chandar, Flickr

De Vittala tempel in Hamp (India), bron: Vinoth Chandar, Flickr

Mythe 1: Hindoes aanbidden afgoden. 

Realiteit: Hindoes vereren wat hen herinnert aan het goddelijke. Geen hindoe zal ooit de term afgodsaanbidding in zijn mond nemen omdat de term onjuist is, naast dat hij beledigend is. Hindoes geloven dat een fysieke vertegenwoordiging van het goddelijke, zoals een godenbeeld, hen helpt bij het richten van hun aandacht op een specifiek soort bidden of mediteren. Bijvoorbeeld, iemand die zojuist een nieuw bedrijf heeft geopend, kan een offer brengen aan Ganesh, de olifantgod die onder andere staat voor materieel succesvol zijn. Lees verder

Geplaatst in Cultuurhistorie, Spiritueel, Subculturen | Tags: , , , , , , , , , , , , , | Plaats een reactie

Te gast bij de Moshuomensen van het Lugumeer

Aan het Lugu-meer. Foto Ken Marshall, Flickr

(China)

De zwartgeblakerde theepot pruttelt op de driepoot boven het haardvuur. Wij zitten rond de vuurplaats, op de houten vloer om de in steen gelegde sintelbak. Aan het plafond een peertje. Daglicht valt binnen door de gaten in het dak die ook als schoorsteen dienen.  Na twee dagen Lugu Hu ruiken we naar rookspek. Vanochtend veegde ik de houtas van mijn hoofdkussen die de avond daarvoor van het vuur in mijn haar was gewaaid. Lees verder

Geplaatst in Reisverhalen | Tags: , , , , , | Plaats een reactie

Ixobel de Cuauctlemallan

rio dulce by fernando reyes de palencia

Rio Dulce. Bron: Fernando Reyes Palencia, Flickr

(Guatemala)

Wij verblijven in Finca Ixobel in Poptún, een breed opgezette, American-style toeristenranch met een vleermuizengrot. Opdringerige papagaaien verstoren het buiten lunchen op de rietgedakte terrassen; ze pakken eten uit je handen, gaan op tafel zitten, fladderen naar je gezicht. Een van de vogels pikt met zijn snavel in de lies van een verschrikte backpacker. Even later schuift een robuuste en zo te zien nietsvermoedende Scandinaviër aan. Ik waarschuw, maar hij heeft al vaker met dit bijltje gehakt. Just a big chicken, zegt hij en maait met zijn arm zo drie papagaaien van de bank.  De verdere maaltijd zien we ze niet meer.(Dit fragment beschrijft een snipper van mijn wereldreis uit 1998) Lees verder

Geplaatst in Reisverhalen, Wereldreis 1998 | Tags: , , , , , , , | 1 reactie

A passage through Spain (y un paseo en Madrid)

(8 december 1997)

Madrileense menigte

Menigte en paseo in Madrid. Bron:Iisrael Hergón, Flickr

(Spanje)

Op weg naar Latijns Amerika krijgen wij een Gua­te­mal­teeks ge­luks­pop­pe­tje mee, een Spaans amu­let en twee boekenleggers: een en­gel­tje uit Miche­lan­ge­lo’s he­mel en een vioolspelertje op een tak met een buitenmaatse maan erbij. We reizen naar Mexico-Stad, maar onze budgetvlucht impliceert een oponthoud van een nacht in de Spaanse hoofdstad. De vliegmaatschappij biedt ons daar een hotel met diner en overnachting aan . Madrid is Europa, maar het gantsche achterland van de Spaanse veroveringstochten omvat bijna twee werelddelen en die liggen dankzij het internationale vliegverkeer binnen handbereik.

(de lezers van dit blog zijn in dit fragment kortstondig met mij op reis in 1998, tijdens mijn Tour du Monde van dat jaar)

Lees verder

Geplaatst in Cultuurhistorie, Folklore, Reisverhalen | Tags: , , , , | Plaats een reactie

Het bolknak-offer

Bron: Sstepper, Wikipedia Commons

Bron: Sstepper, Wikipedia Commons

(Guatemala)

We komen s ochtends aan in Zunil, terwijl wolkenslierten als een tulband de vulkaan omgeven die met de andere bergen Zunil in de hoogte heft. Een vrouw in paarsrode dracht die we aanspreken, verstrakt als we haar vragen naar San Simon. San Simon is een godheid die gelovigen trekt uit heel Guatemala, en in Zunil zijn zetel heeft. Oneerbiedig gezegd is het een pop met zonnebril, cowboyhoed, indianenmantel en zwarte pantalon met lakschoenen, de mond meestal op boefachtige manier bedekt met een zwarte doek. Hij zit op een ruime stoel. Oppervlakkig gezien is San Simon, ook wel Maximón genoemd, een karikatuur van de gringo. Gelovigen bezoeken hem om het kwaad te bezweren, want Simon is voor hem  de personificatie van het kwaad.(de lezers van dit blog zijn in dit fragment kortstondig met mij op reis in 1998, tijdens mijn Tour du Monde van dat jaar) Lees verder

Geplaatst in Reisverhalen, Spiritueel | Tags: , , , , , | 2 reacties