Foto: met dank aan Yellowstone National Park
Beste Karel,
Schrik niet, nu je onaangekondigd een brief van mij ontvangt. Ik heb noch rekeningen met je te vereffenen, noch oud zeer om op te rakelen.
Integendeel, onze omgang is beter dan die in tijden was. De enige reden dat ik schrijf is mijn wens gelezen te worden. De lichte onvrede die aanzet tot schrijven is niet altijd benoembaar en vermoedelijk van existentiële aard; men moet ermee leren leven.Dit klinkt als een vreselijke ziekte, wat het niet is. Het is slechts een gemoedstoestand, te vergelijken met de sluierbewolking die nu al dagenlang boven onze contreien hangt en waarin slechts af en toe met tegenzin een bleke zon doorbreekt. Lees verder
Een van de landen die ik in mijn later dit jaar te verschijnen reisverhalenbundel aandoe is Tibet. Wie Tibet zegt, kan niet om Gendün Chöpel heen. Ik laat hem hier zijn visie uiteenzetten in zijn typerende, gepeperde toonzetting. Dit gefingeerde interview is gebaseerd op werkelijke uitspraken van deze kunstenaar, intellectueel en vernieuwer.De Dalai Lama kennen wij als de kwintessens van de moderne heilige; de anti-held, vaak luchtig en schertsend, die veel ellende doorstond maar daarvan is gegroeid. Iedereen die meer wil weten van Tibetaans boeddhisme, raad ik zijn van eruditie getuigende boeken van harte aan. Maar wie meer wil weten over Tibets moeizame worsteling met de rest van de wereld kan beter een andere auteur lezen en dat is bovengenoemde meneer (1903-1951). 
Het kleine, fraaie Groothertogdom ligt ingebed tussen de grotere landstreken Rijnland, de Ardennen en Lotharingen, die in tegenstelling tot Luxemburg echter niet zelfstandig zijn. Door de eeuwen heen is Luxemburg er wonderwel in geslaagd zijn onafhankelijkheid te bewaren, waar andere streken opgingen in een groter geheel en hun taal grotendeels moesten opgeven. De Luxemburgers hebben hun wapenspreuk ‘Mir wollen bleiwen wass wir sein’ gestand gedaan, al was het dan met verlies van meer dan tweederde van hun territorium.
Zilvervis 