Vlindersnelweg wacht op lente

(Door Frank Flippo)

In de donkerste dagen van het jaar een hoopvol bericht: voorjaar 2012 zullen weer vele vlinderzwermen van de Utrechtse naar de Amersfoortse binnenstad vliegen. Sinds zes jaar is de Vlindersnelweg namelijk een feit. Overal tussen deze twee steden hebben tuinenbezitters buddleia’s en andere vlinderminnende planten geplaatst om de dieren een overbrugging te bieden over deze twintig kilometer. Hier meer  over hoe en waarom je een vlindersnelweg aanlegt en hier, om meer mensen blij te maken, de Vlinderstichting.

Geplaatst in Ecologie, Utrecht | Tags: , , , , , | 3 reacties

Van majorettes tot pompongirls

(Door Frank Flippo)

Het eerst waren ze te zien eind jaren dertig, toen vrouwen af en toe de trom mochten slaan in militaire drumbands. Eerst heetten ze drum-majorettes, toen majorettes. Grote groepen drumslaande vrouwen in show-uniformen  zie je steeds minder, pompongirls en cheerleaders steeds meer. Dat laatste spreekt meer aan, omdat er meer sportieve vaardigheden mee gemoeid zijn en dus een afwisselender patroon biedt. Portret van een Zuilense majorettegroep, waar de moeders hun dochters nog mooi maken voor de optocht.

Lees ook

Geschiedenis van het Nederlandse levenslied

Dansen betekent intens leven

De mooiste dag; over huwelijksgebruiken

 

Geplaatst in Overig, Subculturen | Tags: | Plaats een reactie

Uti Porta Latina Stat

(Door Frank Flippo)

Al meer dan een half millennium heeft Utrecht een gymnasium, ooit de eerste niet-kerkelijke school in de stad en van meet af aan een instituut met een sterk humanistische inslag. Bepaald moedig was de school in de oorlogsjaren; tot en met de rector keerde het lerarencorps zich tegen de tirannieke denkbeelden van de bezetter en wist dit tot diep in 1943 vol te houden. Een interview met co-auteur en ex-rector Marcelis van een herdenkingsboek over vijf eeuwen ‘elitair’ onderwijs: “Om te kunnen slagen moet je aanleg en gemotiveerdheid meebrengen, In die zin tot een elite behoren vind ik niet verkeerd.”

Geplaatst in Cultuurhistorie, Onderwijs | Tags: , , , , , , , | Plaats een reactie

Mooiste plekje: Begraafplaats Soestbergen

(door Frank Flippo)

Een dodenakker als mooiste plekje van de stad is niet zo raar als het lijkt. In de 19de eeuw werden veel begraafplaatsen bewust ontworpen als wandelpark en ook zo gebruikt. Historicus Edwin Maes, gespecialiseerd in funeraire cultuurhistorie,  is er meer dan duizend keer geweest in zeven jaar tijd. In 1996 kwam het boek ‘Begraafplaatsen’ uit waarvan hij mede-auteur is. “Ik ontdek hier steeds nieuwe dingen. Laatst struikelde ik bijna over een opengeslagen bijbel van marmer.” Struin met hem mee.

Geplaatst in Cultuurhistorie, Utrecht, Wandelen | Tags: , , , , , | 4 reacties

Duitse immigranten in Utrecht

(Door Frank Flippo) Waar kwamen de meeste immigranten vandaan tot pakweg 1965? Niet uit Marokko, niet uit Turkije, zelfs geen zigeuners, nee! Het waren…Duitsers! ‘Stinkende Moffen, narrige Pruisen en hongerlijdende Westfalen’ vermeldt de achterflap van ‘een kolonie van Duitsers’ van Marlou Schrover. Een interview over hoe zij hier ontvangen werden met een boeiende reflectie over ‘de eeuwige Ander’.

Geplaatst in Cultuurhistorie, Interview, Recensie, Utrecht | Tags: , , , , , , , | Plaats een reactie

De A van Breda

(Door Frank Flippo)

Een enigszins gedateerd verhaal dat ik toch plaats, want het probleem ‘natuur versus vooruitgang’ is voortdurend actueel. Dit gaat over de aanleg van het HSL-tracé langs de Nederlands-Belgische grens, waarbij de natuurgebieden Trippelenberg en Krabbebossen doorsneden worden.  Wij zien sperwers, reeën en iemand die de grondwaterstand komt meten voor het ‘toekomstige’ tracé. Ik neem een kijkje op Belgisch grondgebied en  hoor van de zorgen over de landgoederen Ter Meiren en Zwaluwenhof.Voor wie het wil lezen…

Geplaatst in Cultuurhistorie, Ecologie, Wandelen | Tags: , , , , , , , | 2 reacties

Wijkse historie en spokerijen

(Door Frank Flippo)

Bloedig en woelig is de geschiedenis van Dorestad of Wijk bij Duurstede en veel plaatsen zijn er verweven met griezelige sagen. Zilvervis genoot er een middeleeuws maal en doolde er langs oude binnenhoven, daalde af in klamme spelonken en nam iets mee. Waaronder het verhaal van het helderziende kind dat het kerkhof op glipte en toen alle doden bij de graven zag staan. Het kon later vele bijzonderheden noemen uit hun persoonlijke levens.

Geplaatst in Cultuurhistorie, Folklore, Wandelen | Tags: , , , | 3 reacties

Bodemreiniger, kanotoerist en natuurbeschermer Tabe Tietema


(Door Frank Flippo)

Tabe Tietema (64) ontving in 2002 de Utrechtse Milieuprijs. In dit Ons Utrecht-artikel vertelt hij hoe ontgifting met planten werkt, over kanoroutes in Leidsche Rijn en over het belang van groene verbindingen scheppen in deze nieuwe voorstad. “De zinkboerenkers kan tot 20 gram zink per kilo drooggewicht afvoeren.” Recentelijk is hij bezig met het in 2009 begonnen project Klimaatbos in León, Nicaragua, waarin hij lokale bewoners enthousiast maakt over natuurwaarden in hun directe omgeving.

Geplaatst in Ecologie, Interview, Wetenschap | Tags: , , , , , , , , | 1 reactie

“Grootste autodichtheid, meeste kunstmest per hectare.”

(Door Frank Flippo)

Twee denkers in een Studium Generale-debat in 1993. Filosoof Harry Kunneman: “De prikkel tot consumptie is heel fundamenteel. Consumeren schept directe bevrediging en controle; dat willen veel mensen. Maar je kunt ook niet-materieel consumeren, zoals in relaties. Erkenning als persoon kan belangrijker zijn dan die rode Ferrari. Als iemand overlijdt, dan  beseft de ander hoeveel die auto eigenlijk waard is.” Roel van Duijn juicht individuele vrijheid op artistiek en cultureel gebied toe. Maar “als die individualisering puur economisch geldt, dan dreigt de natuur er onderdoor te gaan.” Precies wat gebeurt als Bleker zijn zin krijgt. Deze woorden van bijna twintig jaar geleden behouden hun waarde; keurmerk van echte filosofie. Oorspronkelijk verschenen in het Utrechts Nieuwsblad.

Geplaatst in Cultuurhistorie, Ecologie, Filosofie, Wetenschap | Tags: , , , , , , , , , , , , , | Plaats een reactie

Interview met Yolanda van Doeveren

(door Frank Flippo)

“Voor mij als grotestadskind voel ik me hier op vakantie” zei Yolanda van Doeveren over haar baan in De Bilt. Helemaal vakantie wordt het natuurlijk niet als gemeentesecretaris, de belangrijkste functie na de burgemeester.  Yolanda studeerde psychologie en werd achtereenvolgens projectmanager en organisatieadviseur. Ook werkte ze als consultant voor adviesbureau BMI. Sinds 2006 is zij manager OGGZ en Verslavingszorg bij de GG & GD, gemeente Utrecht. Dit interview uit 2003 belicht haar in haar Biltse periode. Oorspronkelijk verschenen in ’t Bureaublad, vacatureblad van gemeente Utrecht.

Geplaatst in Interview, Zakelijk | Tags: , | Plaats een reactie