(Door Frank Flippo)
Was zij een heks, een wijsgeer of een literaire grootheid? Waarschijnlijk alle drie en meer dan dat, want ze maakte ook intrigerende schilderijen. In de Onkruid van maart 1998 verscheen dit Hildegard-dossier over een Duitse non, meer dan 900 jaar geboren, die wellicht te groot was voor haar tijd.
(door Frank Flippo)
Onder deze enigszins uitdagende kop verscheen in de Onkruid van juli 1999 een artikel dat onder andere Goethes Faust en zijn vertelling de Groene Slang analyseert en daarin zeer eigentijdse motieven aantreft. Portret gezien door een groene bril van deze koning-dichter die uitmunt in zingeving, positiviteit en briljante poëzie.
(door Frank Flippo)
Frans Goetghebeur is een van de leidende figuren binnen het boeddhisme in België. In dit interview, verschenen september 2006 in Onkruid, vertelt hij hoe hij Tibetaans boeddhist werd en hoe zich dit laat combineren met een bourgondische levenswijze. Maken boeddhisten weleens ruzie? En hebben boeddhisten ook een Boek?
(door Frank Flippo)
Veel ligt nog verloren in de nevels van het verleden, want Thracië is de oudst gedateerde Europese cultuur. Het geografische zwaartepunt lag in wat nu Bulgarije is en dat is waar de belangrijkste opgravingen ook zijn gedaan, vooral vlakbij de kustplaats Varna. Daar werd een schat gevonden groter dan die van Toetankamon. Een ruitervolk met fabelachtig mooie gouden voorwerpen, die museum Boymans van Beunigen in Rotterdam alweer een hele tijd geleden uitstalde. In 1984 om precies te zijn. In september van dat jaar verscheen dit nog steeds lezenswaardige stuk over de Thraciërs.
(door Frank Flippo)
De maskerades die het Utrechts Studenten Corps (USC) hield tussen 1906 en 1961 kennen in Nederland hun weerga niet. Begonnen als gekostumeerde optocht als begeleiding van een vijfjarig universitair lustrum, groeiden deze in Utrecht uit tot enorme spektakels, met bijvoorbeeld een Romeins amfitheater met 500 zitplaatsen, de intocht van een keizer met veertig renpaarden, karossen en lauwerkransen, of in de crisistijd van de jaren ’30 een ridderspel met een harnas ter waarde van een klein landhuis. Lees hoe dit kon, waarom de maskerades gebeurden en waarom deze feesten die de hele stad omtoverden, weer verdwenen. Verschenen in 2005 in NobelMagazine.
(door Frank Flippo)
Descartes, Einstein, Sartre: allemaal verbleven ze gedurende langere of kortere tijd in de Domstad. Over waar zij precies verbleven, wat zij deden en wie zij ontmoeten valt het een en ander te lezen in dit beknopte artikel, verschenen in Ons Utrecht op 4 oktober 2000.
Tais Teng (1952) werkte jaren in Utrecht en studeerde er ook. Misschien wel Nederlands beste fantasyschrijver, weet hij prachtige dingen te vertellen over Utrecht als behekst labyrint. Over schrijverschap en magie, en de vele gezichten van de werkelijkheid in dit interview, verschenen in Ons Utrecht op 27 juni 2001.
Portret van de Utrechtse jaren van deze veelzijdige kunstenaar (1932-1979) die deel uitmaakte van de kleine, hardnekkige Utrechtse bohème waar bijvoorbeeld ook Dirkje Kuik bij hoorde. Dit artikel laat zien onder welke invloeden zijn werken tot stand kwamen, hoe deze bijzondere man leefde en wat hem naar de ondergang bracht. (PDF)
Als je Maastricht verlaat via de Jekervallei, passeer je Nederlands grootste wijngaarden. Het is de kortste weg vanuit een Nederlandse stad naar een gebied dat in niets meer naar ons land doet denken. Bij de Jeker de staatsgrens overstekend kom je direct in Franstalig België, de enige plek langs onze grens waar dit zo is. Dit artikel, gepubliceerd in Te Voet in december 1997, vertelt van de kleurrijke historie en het steile landschap onderweg.
Janet Kooper werkte in 1999 naast haar psychologiebedrijf als klinisch psycholoog voor Schnitker & Voortman en deed daar dingen als counseling, conflicthantering en teambuilding. Een interview over het belang van gewone menselijke aandacht.
Dit artikel stond in ‘de Schnit’ nummer 1, (1999), een blad van het managementadviesbureau Schnitker & Voortman. De thema’s waren ‘veranderend leiderschap’ en ‘de scheiding tussen werk en privé.’
Zilvervis 