Bron:M-H-R, Flickr
In Van het Pad is Prora een fascinerend monster, maar anno 2017 bouwen de Duitsers daar aan nieuwe schoonheid achter het Oostzeestrand. Een worsteling tussen verleden en toekomst; historische expo, maar ook een wellnessresort. Lees verder…
Dertig oktober aanstaande presenteer ik mijn nieuwe boek Van het Pad in Sif, (Social Impact Factory), Vredenburg 40, Utrecht,
17:00 uur en 18:15 uur. (Onderdeel van Seats2Meet Monday Meetup), inclusief signeren en een presentatie over reislocaties.
https://www.meetup.com/Seats2meet-Podium/events/244138443/
Erik Baumann, uitgever: “Reisdebuut van Frank Flippo, een talentvolle schrijver en reiziger pur sang.
Frank gaat ‘Van het pad’. In deze bundel vertelt hij over zijn belevenissen in Mexico, Tibet, Thailand, Duitsland en New York. Met een onblusbare nieuwsgierigheid observeert hij de plaatselijke gebruiken zoals een kunstkenner een juist ontdekt schilderij onderzoekt.”
Je bent van harte uitgenodigd.
Tot dan!
Groet van Frank
Soechoemi. Bron: Clay Gilliland, Flickr
Vooruitlopend op mijn boekpresentatie bij Jacques Baas op 13 oktober is alvast mijn auteursite in het leven geroepen met een blog als dynamisch onderdeel. Anders dan Zilvervis, gaat dit blog primair over mijn boekpublicaties bij het auteursimpresariaat en dat is anno nu ‘Van het Pad’ en alles er omheen. Het blog bevat nog meer verhalen en teksten die samenhangen met de beschreven bestemmingen. De foto hierboven is een illustratie bij mijn eerste blogpost op frankflippo.nl, onderwerp: de essentie van reizen.
De uitgeverij is niet meer, maar mijn boek is via bol.com en via mijzelf (€9,95, via hfflippo@gmail.com) nog verkrijgbaar. Helaas geldt dit niet voor het ebook waarin je op de links kon doorklikken onder het motto ‘meer weten’. Ik heb alle screenshots, illustraties en teksten bewaard en overweeg het ebook binnenkort opnieuw uit te brengen, ditmaal in eigen beheer. Ook zonder die extra info durf ik de stelling aan dat het boek zeer de moeite waard is. Negatieve recensies ben ik niet tegengekomen. Wel vond ik bij toeval deze uiterst lovende bespreking van mijn boek. Wie nu nog niet overtuigd is…
Foto: Toon Bronselaer, Flickr
De rijstterrassen van Longsheng behoren tot de meest indrukwekkende landschappen in China. We vinden één dorpje tussen de meanderende heuvels, slechts bereikbaar over smalle paadjes, met houten huizen die als vogelnesten in een nauwe vallei liggen geklemd, met blauwige rook die tussen hun leistenen dakpannen omhoog krinkelt. Het is ook hier dat we na een lange wandeling een pension vinden.
De avond valt; binnen mept onze gastheer springend en dansend vliegen dood. Misschien baalt hij dat ik zijn boombox uit wilde, maar het is nu wel stil. Genietend sluiten we onze ogen- niet voor lang. Felle knallen klinken op die lang nagalmen door de heuvels. Het gebeurt met regelmatige tussenpozen; geen toeval, ontdekken we als we de bron van het geluid vinden. Wegwerkers verbrijzelen enkele honderden meters verder met behulp van dynamiet stukken rots om ruimte te maken voor een talud; voor het grootste deel ligt het er al en slingert als een roodbruin litteken door de sappig groene heuvels met hun honderdduizenden rijstplantjes. Het is nog slechts een kwestie van maanden, voor de eerste toerbussen arriveren. Nu groeten mensen nog zonder winstoogmerk en vlechten ze rieten manden voor eigen gebruik. Lang zal dat niet meer duren. Lees verder
‘Gedenk de blauwe winter in uw spel van vuur’ (Uit een gedicht van Gerrit Komrij)
Winterberg, 22/2/2016
In de Chinese kunstopvatting geldt het vermogen om bewegend water levensecht op papier weer te geven als bewijs van meesterschap; dit is de toetssteen voor examinatoren. De natuur is de leermeesteres van de kunst en ik denk aan een onwaarschijnlijk mooi Chinees sneeuwschilderij terwijl ik hier in de Roodhaarbergen naar de smeltwaterbeekjes kijk, kolkend, kabbelend en fluisterend in hun eigen ondoorgrondelijke taal. Aan de zonkant van de berg loop ik door een tinkelend woud waar smeltende sneeuw trage druppels in duizendvoud parallel doet uiteenvloeien; later op de dag en op grotere hoogte zijn de smeltwaterpoelen opnieuw discreet toegevroren met een vlies van ijs, het koele gazen laken van Moeder Aarde. Lees verder
Na lang getouwtrek over en weer heeft gemeente Utrechtse Heuvelrug eindelijk besloten, de vergunning in te trekken voor een zogenaamd biologische varkensstal met vrije uitloop voor 895 varkens vlak buiten de bebouwde kom van Doorn. Hier is het nodige aan vooraf gegaan. Ook Zilvervis kwam in het geweer en benaderde met een groep verontruste burgers de lokale politiek. Samen met andere belangengroepen en met name Vereniging Leefbaarheid Doorn zijn zij erin geslaagd, schone lucht en een schoon milieu voor Doorn veilig te stellen. Uw stem laten horen heeft zin; onze inspanningen zijn niet voor niets geweest. Lees verder
Zilvervis 