Lachen als vorm van woede

Longji. Foto: Toon Bronselaer, Flickr

Foto: Toon Bronselaer, Flickr

De rijstterrassen  van Longsheng behoren tot de meest indrukwekkende landschappen in China.  We vinden één dorpje tussen de meanderende heuvels, slechts bereikbaar over smalle paadjes, met houten huizen die als vogelnesten in een nauwe vallei liggen geklemd,  met blauwige rook die tussen hun leistenen dakpannen omhoog krinkelt. Het is ook hier dat we na een lange wandeling een pension vinden.

De avond valt; binnen mept onze gastheer springend en dansend vliegen dood. Misschien baalt hij dat ik zijn boombox uit wilde, maar het is nu wel stil. Genietend sluiten we onze ogen- niet voor lang. Felle knallen klinken op die lang nagalmen door de heuvels. Het gebeurt met regelmatige tussenpozen; geen toeval, ontdekken we als we de bron van het geluid vinden. Wegwerkers verbrijzelen enkele honderden meters verder met behulp van dynamiet stukken rots om ruimte te maken voor een talud; voor het grootste deel ligt het er al en slingert als een roodbruin litteken door de sappig groene heuvels met hun honderdduizenden rijstplantjes. Het is nog slechts een kwestie van maanden, voor de eerste toerbussen arriveren. Nu groeten mensen nog zonder winstoogmerk en vlechten ze rieten manden voor eigen gebruik. Lang zal dat niet meer duren. Lees verder

Advertenties
Geplaatst in Reisverhalen, Wandelen, Wereldreis 1998 | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Voetstappen in de sneeuw op de Kale Ast

20160223_160827‘Gedenk de blauwe winter in uw spel van vuur’ (Uit een gedicht van Gerrit Komrij)

Winterberg, 22/2/2016

In de Chinese kunstopvatting geldt het vermogen om bewegend water levensecht op papier weer te geven als bewijs van meesterschap; dit is de toetssteen voor examinatoren. De natuur is de leermeesteres van de kunst en ik denk aan een onwaarschijnlijk mooi Chinees sneeuwschilderij terwijl ik hier in de Roodhaarbergen naar de smeltwaterbeekjes kijk, kolkend, kabbelend en fluisterend in hun eigen ondoorgrondelijke taal. Aan de zonkant van de berg loop ik door een tinkelend woud waar smeltende sneeuw trage druppels in duizendvoud parallel doet uiteenvloeien; later op de dag en op grotere hoogte zijn de smeltwaterpoelen opnieuw discreet toegevroren met een vlies van ijs, het koele gazen laken van Moeder Aarde. Lees verder

Geplaatst in Literaire onderwerpen, Reisverhalen, Wandelen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Vervuilende varkensstal Doorn definitief van de baan

Varkens

Na lang getouwtrek over en weer heeft gemeente Utrechtse Heuvelrug eindelijk besloten, de vergunning in te trekken voor een zogenaamd biologische varkensstal met vrije uitloop voor 895 varkens vlak buiten de bebouwde kom van Doorn. Hier is het nodige aan vooraf gegaan. Ook Zilvervis kwam in het geweer en benaderde met een groep verontruste burgers de lokale politiek. Samen met andere belangengroepen en met name Vereniging Leefbaarheid Doorn zijn zij erin geslaagd, schone lucht en een schoon milieu voor Doorn veilig te stellen. Uw stem laten horen heeft zin; onze inspanningen zijn niet voor niets geweest. Lees verder

Geplaatst in Ecologie, Economie, Gezondheid, Politiek | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Brief aan een vriend, 10 april 1996

33413594340_0fa05390ba_z

Foto: met dank aan Yellowstone National Park

Beste Karel,

Schrik niet, nu je onaangekondigd een brief van mij ontvangt. Ik heb noch rekeningen met je te vereffenen, noch oud zeer om op te rakelen.
Integendeel, onze omgang is beter dan die in tijden was. De enige reden dat ik schrijf is mijn wens gelezen te worden. De lichte onvrede die aanzet tot schrijven is niet altijd benoembaar en vermoedelijk van existentiële aard; men moet ermee leren leven.Dit klinkt als een vreselijke ziekte, wat het niet is.  Het is slechts een gemoedstoestand, te vergelijken met de sluierbewolking die nu al dagenlang boven onze contreien hangt en waarin slechts af en toe met tegenzin een bleke zon doorbreekt. Lees verder

Geplaatst in Cultuurhistorie, Ecologie, Zilvervis | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Interview: ‘boze monnik’ Gendün Chöpel, stem van het vrije en moderne Tibet

GendunEen van de landen die ik in mijn later dit jaar te verschijnen reisverhalenbundel aandoe is Tibet. Wie Tibet zegt, kan niet om Gendün Chöpel heen. Ik laat hem hier zijn visie uiteenzetten in zijn typerende, gepeperde toonzetting. Dit gefingeerde interview is gebaseerd op werkelijke uitspraken van deze kunstenaar, intellectueel en vernieuwer.De Dalai Lama kennen wij als de kwintessens van de moderne heilige; de anti-held, vaak luchtig en schertsend,  die veel ellende doorstond maar daarvan is gegroeid.  Iedereen die meer wil weten van Tibetaans boeddhisme, raad ik zijn van eruditie getuigende boeken van harte aan.  Maar wie meer wil weten over Tibets moeizame worsteling met de rest van de wereld kan beter een andere auteur lezen en dat is bovengenoemde meneer (1903-1951). Lees verder

Geplaatst in Biografische schetsen, Filosofie, Literaire onderwerpen, Politiek, Spiritueel | Tags: , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

“Werken op het rijstveld is meer bevrijdend dan een religieuze ceremonie”

jacksoncam-wat-pho-bangkok

Zonsopgang boven Wat Pho, Bangkok. Bron: Jacksoncam, Flickr,

Net als andere Aziatische landen heeft ook Thailand zijn ‘oosterse wijzen’. Een portret van de Thaise denker Buddhadasa Bhikkhu (1906-1993). Zijn gedachten gaven de geboorte van de Thaise democratie vleugels en bevrijdden het Thaise boeddhisme van corruptie en rituele ballast. “Nirwana kun je in dit leven al bereiken en daar hoef je niet eens voor naar een tempel te gaan.”(Wegens ruimtegebrek geschrapt uit het Thailandverhaal van mijn binnenkort te verschijnen bundel reisverhalen) Lees verder

Geplaatst in esoterie, Filosofie, Spiritueel | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Gedroomde Kaiserschmarren in Hitlers kuuroord

prora-grijs

Prora, KdF Seebad. Bron: m.a.r.c., Flickr

15 juli 2012, Rügen (Duitsland), onophoudelijke stortregens.

Voor het weer hadden we beter thuis kunnen blijven. En in Binz vangen we voortdurend bot als we vragen naar een plek om te overnachten. Pas na urenlang zoeken vinden we er een. Het is een souterrain onder een huis buiten het dorp. Onze gastheer zwaait ons al van verre toe vanuit zijn tuinhuisje vol lege bierflessen. ‘Ik ben weduwnaar’, zegt hij bij wijze van kennismaking. Hij vertelt waar wij kunnen slapen, en ook zijn levensverhaal, en nog meer, en nog meer. Het is een monoloog zonder einde, dus breien we dat er zelf maar aan, want we zijn moe van de lange reis en willen rusten en dat vertellen we hem ook. Met tegenzin stemt hij toe en wij sluiten de deur. We horen nu alleen nog het snorren van de petroleumkachel en het ruisen van de regen.

(Dit fragment is een voorpublicatie. Het volledige verhaal verschijnt binnenkort in een reisverhalenbundel van mijn hand. Houd dit blog in de gaten, er verschijnen regelmatig updates) 

Geplaatst in Cultuurhistorie, Politiek, Reisverhalen | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen